Bizde böyle sorunlar vardır. Bir eşyayla uzun müddet vakit geçirdiğimizde, ayrılmakta sıkıntı çekeriz. Hatta atsan atılmaz satılmaz kategorisine giren şeyleri bile saklarken hep eski günlerin hatırına deriz. Yeşilçam filmlerinin Vosvosları bu cümledendir. Sarısına Sarıkız ismini takmış olanlar bile çıkar ki, paraya ihtiyaç vardır, satılacaklar satılmış yine de yetmemiş ve sıra bizim Sarıkız'a gelmiştir. İşte o anda duygusal müzik arka fondan -daha doğrusu damardan- girer. Sahip ile düldül arasında o meşhur konuşma geçer:

- Kusura bakma, gerçekten ihtiyacımız var biliyorsun. Yoksa senden ayrılabilir miyim hiç? Söz veriyorum, bak yarın bir gün durumumuz iyileşsin, seni tekrar gelip alacağım Sarıkız. Hem burada daha mutlu olacaksın, bak senin gibi kırmızı, mavi, beyaz, çeşit çeşit kaplumbağalar var, arkadaş olursunuz. Hadi üzme beni, sil göz yaşlarını. Ben seni sık sık ziyarete gelirim.

Yok daha neler dediğinizi duyar gibiyim. Ama yukarıdaki vakada da benzer bir durum söz konusu. Buraya tıklayarak resmin büyük boyutuna erişebilirsiniz, ama yine de yazıyı okuyamazsınız belki diye ben sizin için şuracığa yazıvereyim:

Tüm yedek parçaları mevcut, çekişi iyi. ama sorunları da yok değil. Aldığımdan beri itiyorum. Bayır çıkmıyor. İnerken de Ayetelkürsi okumak zorunda kalıyorum... Benim onu taşıdığım kadar o beni taşımamıştır. Bir çok kez "Al bi' bidon benzin, çak kibriti" dediğim oldu ama kıyamadım... 3 Teker üstünde gitme özelliğine sahip güzel bir araba. Tavsiye ederim.

Ben olay yerine intikal ettiğimde ilan çoktan kaldırılmıştı ama benden önce, vaktinde yetişip kaydeden ve bana gönderen sevgili dostum Eşref'e teşekkürü borç bilirim.