Kullandığımız kelimelerin kökleri, nereden geldikleri araştırılırsa, çok meraklı gerçekler ortaya çıkar. Örneğin, dilimizdeki "maydanoz" kelimesinin Farsça "midenuvaz" (mideyi okşar) sözünden geldiğini çok kişi bilmez. Bu, yabancı köklü kelimelerin dilimizin yapısına nasıl uydurduğuna güzel bir örnektir.

Bunun gibi İtalyanca "forchetta" (küçük çatal) kelimesi de "firkete" olmuş, Fransızca "hortensia" kelimesi "ortanca" biçimine girmiştir. Bu örneklerden yüzlerce verilebilir.

Dilimizdeki kendi kelimelerimiz de zamanla başka biçimler almıştır. Örneğin, "üzengi" nin asıl "uzangı", "değnek"in aslı "dayanak"tır.

Aynı değişmelere başka dillerde de rastlanır. Bu arada birçok kelimeler, dilden dile geçerken, şaşılacak kadar değişik biçimlere girmişlerdir. Örneğin, dilimize Farsçadan gelen "gül" ile birçok Batı dillerine Latin kökünden gelen "rose" (gül) kelimesi aynı kökten türemiştir. Bu kelime şu değişikliklere uğramıştır.

Doğu dillerinde: "uerd"; oradan Yunanca "rodia": Latince "rosa"; gene doğu dillerindeki "uerd"den "gül", Arapçaya "verd".

Batı dillerindeki "amiral" kelimesi de Arapça "al-emir-ul mâ" (sular komutanı) sözünden gelir. Aynı şekilde, İspanya’daki bir ırmağa Arapların verdiği "Vâdi-ul Kebir" adı İspanyolcada "Guadalquivir" olmuştur.

Çeşitli dillerden birbirine geçerken geçirdiği değişiklikleri şunlar da güzel birer örnektir:

Şeker – Farsça "Şakar", Arapça "Sakkar", İspanyolca "Azucar", Fransızca "Susre", İngilizce "Sugar".

Kestane – Yunanca "Kestanon", Latince "Castanea", Fransızca "Chataigne", İngilizce "Chesnut"

Kedi – Arapça "Kit", Latince "Catus", Fransızca "Chat", İngilizce "Cat", Almanca "Katze", Rusça "Kot".

Benzer Bağlantılar

• Türk Dil Bayramı
• Mozilla Firefox'a TDK Arama Motoru
• Muhasebe mi, muhakeme mi?