Geçtiğimiz ay bildiğiniz üzere Gillette Fenomen Blogger projesine katılmış ve bir Apple Macbook kazanmıştım. Buna ilişkin teşekkür yazımı okuyabilir, detaylara buradan ulaşabilirsiniz.

Bu konuyu tekrar gündeme getirmemin sebebini ise bu hafta sonu ödülü almak için İstanbul'da olmam ve bir reklamcılık, PR (Halkla İlişkiler) ve basın içinde bir gün geçirmem olarak açıklayabilirim.

Ödül merasimi biraz benim, biraz onların, biraz da araya bayramın girmesi sonucu ertelenmişti. Ödül töreni Cumartesi günü Zarakol İletişim Hizmetleri ofisinde yani Mecidiyeköy'de yapıldı.

Beni Kadıköy'den alıp, tekrar Harem'e bırakan Proximity İstanbul ekibinde Erkan beye teşekkür ederim.

Yukarı da birkaç firma ismi saydım, öncelikle bu firmaların hizmet alanlarını sayarak başlayayım.

P&G şirketi Gillette'in haklarına sahip yani bu organizasyonun ilk ayağını düzenleyen firma. İkinci ayağı ise PR şirketi olan Zarakol İletişim Hizmetleri. Zarakol'da Gillette Fusion ürünlerinin PR ayağını üstlenmiş. Asıl Fenomen Blogger projesini düzenleyen firma ise Proximity İstanbul. Projenin yönetim ayağını böylelikle tanımış olduk. Basından ise motor dergileri olan 2Teker ve Motor On vardı. Bir de Hürriyet'ten bir basın görevlisi geldi ancak kendisi geç geldiği için muhtemelen Fenomen Blogger projesine değinmeyecektir.

Blogculuğun Reklamcılık ve PR'daki Yeri
Şüphesiz bu başlık ayrı bir makale konusu ama kısaca gözlemlerimden bahsetmek istiyorum. Ödül töreni esnasında birçok reklam ve PR görevlisi ile konuşmam oldu.

Blogculuğun farklı bir mecra olmasının dikkat çekici olduğunu gözlemledim. Blogcuların kendi aralarında iletişim de olduğunun fark edildiğini öğrendim, buna gerçekten önem veriyorlar. Proximity İstanbul'dan Süleyman bey projeyi tanıtıcı olarak yaptığı konuşmada projenin yaklaşık 200.000 ila 225.000 insana ulaştığını tahmin ettiklerini söyledi. Kanaatimce bu rakam projeden internetten haberdar olanların sayısıdır. Bir de bu rakamın iş, arkadaş ve aile üçgenindeki konuma değinmek gerekir. Kendimken biliyorum, ilginç bir proje olması nedeniyle konuyu birçok kişiyi yüz yüze aktardım.

Kazanan Blogger olmam vesilesi ile bende bir konuşma yaptım. Konuşma için hazırlanmadığım için aklımdan geçenleri söylemekle yetindim. Böyle bir projeyi düşündükleri ve destek verdiklerini için tüm firmalara teşekkür ettim.

Kenan Sofuoğlu Sürprizi
Ödülümü Dünya Şampiyonu motosikletçimiz Kenan Sofuoğlu'ndan aldım. Hayatımda tanıştığım herhalde en ünlü insan kendileri oluyorlar.

Hatta Kenan Sofuoğlu ödül töreninden önce basına İngiltere'de yaşadığı bir olayı anlattı. Biz de blogcular olarak basın sayılırız. Diğer basınlar yazılı olduğu için olayı ilk ben aktarıyorum.

Kenan Sofuoğlu, yurtdışında yarışmanın ve yaşamanın zorluklarına değinirken bir karavan sahibi olduğunu anlattı. İlk karavan'ının çok büyük olduğunu ve bununla ilgili bir anısını basınla paylaştı. Yalnız bildiğiniz karavanlardan değil, çok büyük, 3 odası ve tahminen 70 m2 olduğunu anlattı. Karavan'ı ile İngiltere'de seyahat ederken yolun üzerinde alçak bir demir köprü gördüğünü, karavanının da hayli yüksek olduğunu, trafiğin yoğun bir şekilde aktığı için geriye dönemediğini ve niyeti bozup "geçer abi" diyerek köprüye doğru ilerlediğini, sonrasında karavan'ın klimalarını yolda bırakmak zorunda olduğunu neşeli bir şekilde anlattı. Bu olay sonrası basına malzeme çıktığı için PR'cıların yüzü güldü.

Sonrasında ödülümü Kenan Sofuoğlu'ndan aldım. Resim çektirirken boyumun Kenan Sofuoğlu'ndan uzun olması sanırım kendisini rahatsız etti. Güler yüzlü, kaprissiz bir ünlünün elinden ödülümü aldığım ve Kenan Safuoğlu ile tanıştığım için kendimi şanslı hissediyorum.

Apple MacBook ile tanışmam
Eve girer girmez, hemen Macbook'umu açtım. İlk mac ile tanışmam böylelikle gerçekleşmiş oldu. Ethernet modemim olmadığı için şu anda bu yazıyı eski laptop'tan yazıyorum. İlerleyen günlerde macleyerek bloglama işine devam edeceğim.

Aşağıdaki karede bilgisayarı apar topar açmamın emaresi olsa gerek. Ortalık biraz dağınık, macbook, kutusu ve kullanma kılavuzu yerlerde...
Nereden Nereye
İstanbul'dan otobüsle eve gelirken blogculuğa ilk başladığım 2006 yılı aklıma geldi. Buram buram amatörlük kokan, 5-10 kişiye bıkmadan usanmadan yazdığım yazılar, arkadaşlarımın "ne zaman vazgeçeceksin bu hevesten" soruları ile geçen yıllar ve sonrasında 2009'un arifesinde Reklamcılar, PR'cılar ve Basın ile blogculuğu aynı masada tartışmak. Hakikaten nereden nereye...